سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
37
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
در روايت وارد شده . پس از آن در ذيل [ و عازيا ] مىافزايند : دليل اين حكم نهى از آنست كه آن را مرحوم صدوق از مولانا الصادق عليه السلام روايت نموده است . و بدنبال [ و عقيب الاحتلام ] الخ مىفرماين : دليل و مدرك آن اين است كه حضرت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند : بر مرد مكروه است كه روى همسرش قرار گرفته و او را بپوشاند درحاليكه محتلم باشد مگر آنكه از احتلامى كه برايش حاصل شده غسل نمايد . بنابراين اگر مرد به اين امر مبادرت نمود و در اثرش فرزندى متولّد شده كه ديوانه بود هرگز كسى غير از خود را ملامت نكند . لازم بتوضيح است كه حكم به كراهت صرفا مختص است بكسيكه محتلم بوده و بخواهد با همسرش مواقعه نمايد ولى شخصى كه با حليله خود همبستر شده و سپس بخواهد عمل را بدون اينكه غسل نموده تكرار نمايد كراهت ندارد زيرا اصل عدم كراهت است . قوله : يكره الجماع مطلقا : چه دخول در وقت زفاف بوده و چه مرتبههاى بعدى باشد . قوله : فقد روى انّ الشيطان لا يقرب الخ : روايت مزبور را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 190 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن على بن الحسين باسنادش از ابو سعيد الخدرى در وصيّت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به مولانا امير المؤمنين